De Arc de Triomphe — Geschiedenis van Napoleon tot Vandaag
Besteld in 1806, voltooid in 1836, eeuwige vlam sinds 1923. De 220-jarige geschiedenis van de Arc, gevormd door elk belangrijk hoofdstuk uit de moderne Franse geschiedenis.
De Arc de Triomphe werd in 1806 door Napoleon in opdracht gegeven ter herdenking van zijn overwinningen. Hij heeft de voltooiing nooit meegemaakt — de bouw duurde 30 jaar en werd ingewijd in 1836, lang na zijn ballingschap en dood. Sindsdien speelt het monument een rol in elk belangrijk hoofdstuk van het Franse nationale leven: de rouwstoet van Victor Hugo (1885), de bevrijdingsparade van de geallieerden (1944), het Graf van de Onbekende Soldaat (1920), de eeuwige vlam (1923) en de jaarlijkse militaire parade op 14 juli. Deze gids biedt een heldere, feitelijke tijdlijn.
1806-1836 — van opdracht tot voltooiing
Napoleon gaf opdracht voor de Arc op 18 februari 1806, na zijn overwinning in de Slag bij Austerlitz (december 1805). De gekozen locatie was de Place de l'Étoile (nu Place Charles-de-Gaulle) — destijds de westelijke rand van Parijs, op een kleine heuvel waar belangrijke wegen samenkwamen. Architect Jean-François Chalgrin ontwierp een triomfboog naar het model van de Boog van Titus in Rome, maar groter — 50 meter hoog en 45 meter breed.
De bouw begon in 1806, maar vorderde langzaam. Napoleons val in 1814-1815 legde het werk bijna tien jaar stil. De Bourbonrestauratie hervatte de bouw in de jaren 1820, maar het was Louis-Philippe die de Arc voltooide en inwijdde op 29 juli 1836 — precies 30 jaar na Napoleons opdracht. Napoleon zelf was in 1821 op Sint-Helena overleden; zijn stoffelijk overschot keerde pas in 1840 terug naar Parijs, toen het onder de inmiddels voltooide Arc door werd vervoerd op weg naar Les Invalides.
1840-1920 — het symbolische Franse monument
Napoleons rouwstoet trok op 15 december 1840 onder de Arc door — een symbolische daad die het monument transformeerde van een napoleontische triomf tot een breder Frans nationaal symbool. De rouwstoet van Victor Hugo in 1885 was de volgende grote staatgebeurtenis bij de Arc — de kist van de schrijver lag een hele nacht opgebaard onder de boog, bijgewoond door een miljoen Parijzenaars.
De ceremonie van 1885 vestigde de Arc als dé plek voor Franse nationale herdenkingen. De Eerste Wereldoorlog (1914-1918) bracht het volgende hoofdstuk — Frankrijk verloor 1,4 miljoen doden, proportioneel meer dan enige andere geallieerde mogendheid. Na de wapenstilstand werd besloten waar de symbolische 'onbekende soldaat' zou worden begraven: onder de Arc de Triomphe.
1920-1923 — het Graf en de eeuwige vlam
Op 11 november 1920 (de tweede verjaardag van de wapenstilstand) werd het lichaam van een onbekende Franse soldaat van het westelijk front onder de Arc de Triomphe begraven. Het Graf van de Onbekende Soldaat (Tombe du Soldat Inconnu) was het eerste gedenkteken van dit soort in Europa; dat van Groot-Brittannië volgde enkele dagen later in Westminster Abbey. De bedoeling was alle Franse oorlogsdoden te eren door middel van deze ene ongeïdentificeerde soldaat.
Op 11 november 1923 werd de eeuwige vlam (Flamme du Souvenir) boven het graf ontstoken. Sindsdien brandt deze onafgebroken — zelfs tijdens de Duitse bezetting van Parijs (1940-1944), toen de vlam door de bezetter werd onderhouden. De vlam brandt al meer dan 100 jaar; de herontstekingsceremonie elke avond om 18:30 uur heeft dagelijks plaatsgevonden zonder onderbreking.
1944 tot heden
Op 26 augustus 1944, de dag na de bevrijding van Parijs, leidde generaal de Gaulle de Franse Forces of the Interior in een processie over de Champs-Élysées vanaf de Arc de Triomphe naar het Hôtel de Ville. De mars symboliseerde het herstel van de Franse soevereiniteit na vier jaar Duitse bezetting. De Arc werd als startpunt gekozen — het meest geladen symbool van de Franse nationale identiteit.
Sindsdien vormt de Arc het centrale decor voor Franse nationale ceremonies. De jaarlijkse militaire parade van 14 juli (Bastille Day) begint hier. De president legt een krans bij het Graf van de Onbekende Soldaat op Wapenstilstandsdag (11 november), Bevrijdingsdag (8 mei) en andere staatsaangelegenheden. De Arc werd in 2021 door de kunstenaars Christo en Jeanne-Claude in stof gewikkeld — een postume realisatie van hun visie uit 1962, genaamd 'L'Arc de Triomphe, Wrapped'. De tijdelijke installatie trok 6 miljoen bezoekers in 16 dagen.
Veelgestelde vragen
Wie heeft de Arc de Triomphe gebouwd?
Napoleon gaf de opdracht in 1806 na zijn overwinning bij Austerlitz. Architect Jean-François Chalgrin ontwierp het monument naar het model van de Boog van Titus in Rome. De bouw duurde 30 jaar; de Arc werd voltooid en ingewijd door Louis-Philippe in 1836.
Hoe hoog is de Arc de Triomphe?
50 meter hoog (164 voet), 45 meter breed. Het bovenste platform bevindt zich op ongeveer 50 meter boven de grond. 284 treden van het centrale gedeelte naar het platform; een lift is ook beschikbaar.
Wanneer werd de eeuwige vlam ontstoken?
Op 11 november 1923, bij het Graf van de Onbekende Soldaat onder de Arc. De vlam brandt sindsdien onafgebroken — door de Tweede Wereldoorlog, de Duitse bezetting en meer dan 100 jaar Franse geschiedenis. Deze wordt elke avond om 18:30 uur herontstoken tijdens een korte ceremonie.
Waarom was de omhulling van de Arc door Christo in 2021 zo bijzonder?
Het was de postume realisatie van de visie uit 1962 van de kunstenaars Christo en Jeanne-Claude — het verpakken van de Arc de Triomphe in textiel. Beide kunstenaars waren reeds overleden voordat het project kon worden gerealiseerd; de installatie uit 2021 door hun nalatenschap vervulde het oorspronkelijke concept. De verhulling duurde 16 dagen en trok 6 miljoen bezoekers.
Heeft Napoleon de Arc ooit voltooid gezien?
Nee — Napoleon gaf in 1806 opdracht voor de Arc, maar overleed op Sint-Helena in 1821, 15 jaar voordat deze werd voltooid. Zijn rouwstoet passeerde op 15 december 1840 onder de voltooide Arc door toen zijn lichaam naar Parijs werd teruggebracht en bijgezet in Les Invalides.
Wie ligt er begraven in het Graf van de Onbekende Soldaat?
Een niet-geïdentificeerde Franse soldaat van het westfront van de Eerste Wereldoorlog, gekozen door de Franse regering en op 11 november 1920 onder de Arc begraven. Hij vertegenwoordigt alle Franse militairen die in WOI zijn gesneuveld (circa 1,4 miljoen doden) en, bij uitbreiding, alle Franse oorlogsslachtoffers.