Zonder wachtrij beschikbaar De Arc de Triomphe bij zonsondergang en het blauwe uur
Hoe u de beklimming plant voor het gouden uur, de ceremonie van de eeuwige vlam om 18:30 uur, de tweejaarlijkse zonnestand langs de Champs-Élysées en het fonkelen van de Eiffeltoren – elk uur zichtbaar vanaf het terras op 49,54 meter hoogte.
Het terras van de Arc de Triomphe op 49,54 meter hoogte is bijzonder onder de Parijse uitzichtpunten: het ligt op de as die de helft van de stad definieert. Naar het oosten kijkend ziet u de Champs-Élysées, de Tuilerieën, het Louvre en (op heldere avonden) het Bois de Vincennes. Naar het westen kijkend strekt zich de lange open boulevard van de Avenue de la Grande-Armée uit, de Pont de Neuilly, La Défense en de Grande Arche. De zon gaat tweemaal per jaar precies langs deze as onder, en de Eiffeltoren – duidelijk zichtbaar in het zuiden – fonkelt elk uur gedurende vijf minuten vanaf het vallen van de avond. Deze gids legt uit hoe u een beklimming bij zonsondergang plant, zodat u het licht, de ceremonie onder het gewelf en het eerste fonkelen van bovenaf meemaakt, zonder zo laat aan te komen dat u in het donker in de rij staat.
Waarom het terras buitengewoon geschikt is voor zonsondergang
De Arc ligt op het kruispunt van twaalf lanen aan de Place Charles de Gaulle (voorheen Place de l'Étoile), waarvan twee lanen — de Champs-Élysées naar het oosten en de Avenue de la Grande-Armée naar het westen — op één rechte lijn liggen die zich in beide richtingen kilometers voortzet. Dit is de historische as van Parijs, soms de Voie Triomphale genoemd. Vanaf het terras staat u precies op deze as, op een hoogte die de zon, de Louvre-piramide en de Grande Arche van La Défense alle drie in één doorgaande gezichtslijn plaatst. Geen enkel ander openbaar uitkijkpunt in het centrum van Parijs biedt u deze geometrie.
In de praktijk betekent dit dat het terras op twee verschillende manieren uitstekend geschikt is voor zonsondergang. Naar het westen kijkend zakt de zon boven La Défense en verlicht de Avenue de la Grande-Armée; dit is het uitzicht waar de meeste fotografen voor komen. Naar het oosten schijnt het laatste zonlicht van de dag in een lage hoek over de Champs-Élysées, waardoor lange schaduwen over de hele lengte van de laan vallen en de kastanjebomen en het Hôtel de Crillon aan de Place de la Concorde worden verlicht. De Eiffeltoren ligt ongeveer zuidzuidwest, zodat deze door dezelfde ondergaande zon wordt beschenen, enkele minuten voordat de zon aan de westelijke horizon verdwijnt.
Tijden voor golden hour en blue hour
Het golden hour bij de Arc de Triomphe loopt grofweg van 60 minuten voor zonsondergang tot het moment van zonsondergang zelf. In Parijs betekent dit een venster dat rond 19:30 uur begint eind mei en in juni, rond 18:30 uur in maart en begin oktober, en al om 15:45 uur half december. Het terras is volledig open en er is geen glas, waardoor het warme licht zowel uw onderwerp als uw sensor ongefilterd bereikt. Streef ernaar minstens 30 minuten voor zonsondergang op het terras te zijn om een plek langs de westelijke borstwering te vinden en uw ogen te laten wennen aan het contrast tussen het verlichte metselwerk en de donkere, naar het oosten gerichte lanen.
Blue hour — de 20 tot 30 minuten na zonsondergang, wanneer de lucht diepblauw licht vasthoudt maar de lantaarns van de stad al branden — is het beste moment voor de opname van de Champs-Élysées naar het oosten. De rijen straatlantaarns langs de laan gaan aan bij de burgerlijke schemering; het Louvre is net zichtbaar aan het uiteinde; en de lucht behoudt voldoende kleur om een zuivere kleurovergang boven de gebouwen te geven. Dit is ook het moment waarop de Eiffeltoren begint te fonkelen: de eerste fonkeling van de avond vindt plaats op het eerste hele uur na het vallen van de avond, dus in de zomer om 22:00 uur en in de winter al om 18:00 uur.
De fonkeling van de Eiffeltoren, uur na uur
Sinds 31 december 1999, toen 20.000 knipperende lampjes werden geïnstalleerd voor de millenniumviering, fonkelt de Eiffeltoren vijf minuten lang op elk heel uur, van het vallen van de avond tot de late avond. Vanaf het terras van de Arc de Triomphe ligt de toren op ongeveer 2,1 kilometer zuidzuidwest, laag genoeg aan de horizon dat de fonkeling verschijnt als een duidelijke cluster van witte lichtpuntjes tegen het brons en goud van de doorlopende verlichting van de toren. De afstand van 2,1 kilometer is dichtbij genoeg om details vast te leggen met een 70–200mm telezoom, en ver genoeg dat een groothoeklens de toren nog steeds in een aangename verhouding met de omliggende stad houdt.
Als u de fonkeling wilt fotograferen, plan dan rond twee specifieke hele uren. De eerste fonkeling na zonsondergang geeft u een nog blauwe lucht achter de toren en het sterkste evenwicht tussen omgevingslicht en de flitspunten — dit is de opname die verkocht wordt. De tweede fonkeling, een uur later, geeft u een zwarte lucht met stadslichten eronder, wat een dramatischer maar minder kleurrijk beeld oplevert. Beide duren vijf minuten. De doorlopende gouden verlichting van de toren dimt ook kort rond middernacht (later in de zomer) voordat deze uitgaat; blijft u laat, dan kunt u het moment vastleggen waarop de fonkeling eindigt en de toren zelf donker wordt tegen de stad.
Het tweejaarlijkse fenomeen van de zon langs de as
Twee keer per jaar komt de ondergaande zon zo nauwkeurig overeen met de Voie Triomphale dat, vanaf het oostelijke uiteinde van de as, de zon precies door de centrale boog van de Arc de Triomphe lijkt te zakken. Het fenomeen wordt informeel het Paris Stonehenge-effect genoemd. De twee jaarlijkse vensters vallen ongeveer in de tweede week van mei en opnieuw in de eerste helft van augustus, wanneer de azimut van de ondergaande zon overeenkomt met de richting van de as van ongeveer 26 graden ten noorden van het westen. Bewolking bepaalt elk jaar welke avonden fotografeerbaar zijn; heldere luchten in beide vensters zijn niet gegarandeerd en de uitlijning verschuift enkele minuten van de ene avond naar de andere.
Vanaf het terras van de Arc zult u dit effect niet zien — u bevindt zich binnen de boog, niet ten oosten ervan. Het klassieke uitkijkpunt is vanaf de Place de la Concorde, de Tuilerieën of de bovenste terrassen van het Louvre, met het blikveld naar het westen langs de Champs-Élysées. Plan een zonsondergangbeklimming op een avond zonder uitlijning als u het uitzicht vanaf het terras zelf wilt ervaren, of blijf op straatniveau tijdens uitlijningsavonden en fotografeer naar het oosten terug richting de Arc. De twee activiteiten vullen elkaar aan en zijn niet uitwisselbaar op dezelfde avond: een terrasticket geboekt voor een uitlijningsdatum betekent dat u de uitlijningsopname van beneden mist.
Praktisch: ceremonie-tijdstip, camera-uitrusting, statiefvergunningen
Als u zowel het zonsondergangterras als de ceremonie van de eeuwige vlam om 18:30 onder het gewelf wilt meemaken, boek dan een getimede toegang ongeveer 90 minuten vóór zonsondergang. Dat geeft u 45 tot 60 minuten op het terras, tijd om vóór 18:15 af te dalen, tien minuten voor de ceremonie en een geruim vertrek vóór de sluitingsgolf. In juni en juli vallen de momenten uiteen: de ceremonie is om 18:30, zonsondergang rond 21:45. U kunt eerst de ceremonie bijwonen, het monument verlaten, in de buurt dineren en terugkeren voor het blauwe uur vanaf de omliggende straten — maar u kunt niet opnieuw naar binnen met hetzelfde ticket voor de beklimming. In de winter (oktober–maart) valt de ceremonie van 18:30 na zonsondergang, dus keer de volgorde om: eerst beklimmen, afdalen voor de ceremonie, bij sluiting vertrekken.
Handheld fotografie is overal op het monument toegestaan. Voor statieven, monopods, gimbals en andere professionele uitrusting is een aparte vergunning vereist van het Centre des monuments nationaux, dat het monument beheert. De vergunning is bedoeld voor commerciële shoots en redactioneel werk; gewone bezoekers met kleine reisstatieven worden doorgaans doorgelaten als het statief opgevouwen blijft binnen het museumniveau en alleen kort op het terras wordt uitgeklapt, maar het personeel heeft de bevoegdheid om te weigeren. Als uw opname afhankelijk is van een lange belichting — bijvoorbeeld een belichting van 5 tot 10 seconden tijdens het blauwe uur om de lichtsporen van auto's op de Champs-Élysées glad te strijken — vraag de vergunning dan enkele weken van tevoren schriftelijk aan. Het CMN antwoordt in het Frans en vraagt om een beschrijving van het commerciële gebruik van de shoot.
Veelgestelde vragen
Hoe laat begint het gouden uur bij de Arc de Triomphe?
Ongeveer 60 minuten vóór zonsondergang. In Parijs is dat rond 19:30 in eind mei en juni, rond 18:30 begin oktober en al zo vroeg als 15:45 half december. Arriveer minstens 30 minuten van tevoren op het terras om u te positioneren langs de westelijke borstwering.
Wanneer schittert de Eiffeltoren en hoe lang duurt dat?
Elk heel uur vanaf het vallen van de avond, telkens vijf minuten lang. De traditie begon op 31 december 1999 met 20.000 flikkerende lampjes die voor de millenniumviering werden geïnstalleerd. In de zomer lopen de schitteringen door tot laat in de avond; in de winter kan de eerste schittering al om 18:00 plaatsvinden.
Kan ik de Eiffeltoren zien schitteren vanaf het terras van de Arc de Triomphe?
Ja. De toren ligt ongeveer 2,1 kilometer ten zuid-zuidwesten en de schittering is duidelijk zichtbaar tegen de permanente gouden verlichting. Een 70–200mm telelens vangt details; een groothoeklens houdt de toren op schaal met het omringende stadslandschap.
Wat is de Parijs-Stonehenge zonnestand bij de Arc de Triomphe?
Tweemaal per jaar — ruwweg de tweede week van mei en de eerste helft van augustus — komt de ondergaande zon in één lijn te staan met de as van de Champs-Élysées en lijkt door de centrale boog van de Arc de Triomphe te zakken wanneer u vanaf het oosten kijkt. De uitlijning verschuift met enkele minuten per avond.
Kan ik de zonnestand vanaf het terras van de Arc waarnemen?
Nee. Vanaf het terras bevindt u zich binnen de boog, niet ten oosten ervan. Het klassieke uitkijkpunt is de Place de la Concorde, de Tuileries of de bovenste terrassen van het Louvre, met het gezicht naar het westen. Een terrasticket op een avond van de zonnestand betekent dat u het iconische zicht van onderaf mist.
Heb ik een statiefvergunning nodig bij de Arc de Triomphe?
Voor statieven, monopodia en gimbals is technisch gezien een aparte vergunning van het Centre des monuments nationaux vereist. Kleine opvouwbare reisstatiefieven worden meestal gedoogd; grote professionele uitrustingen niet. Dien enkele weken van tevoren schriftelijk een aanvraag in indien uw opname afhankelijk is van een gestabiliseerde lange belichting.
Hoe plan ik een zonsondergangbeklimming rond de ceremonie van 18:30 uur?
Boek een tijdgebonden toegang ongeveer 90 minuten vóór zonsondergang in de zomer (waardoor u 45–60 minuten op het terras hebt en vervolgens vóór 18:15 uur kunt afdalen voor de ceremonie). In de winter, wanneer de ceremonie na zonsondergang plaatsvindt, beklimt u eerst de Arc en daalt u af voor de ceremonie. U kunt niet opnieuw naar binnen met hetzelfde ticket.
Wat is de beste lens voor terrasfotografie?
Een 24–70mm zoomlens dekt de meeste behoeften — de vanuit de Place uitwaaierende avenues passen in een brede compositie, terwijl een middentelestand de Eiffeltoren of La Défense isoleert. Een 70–200mm legt de fonkeling van de Eiffeltoren in detail vast. Langere brandpunten zijn lastig uit de hand te houden bij wind op een open terras in de schemering.
Is het terras in de zomer laat genoeg geopend voor het blauwe uur?
De laatste toegang wordt bepaald door de gepubliceerde openingstijden van de beheerder en verschilt per seizoen. In mei, juni en juli valt het sluitingsuur ruim na zonsondergang, zodat het blauwe uur op het terras mogelijk is. In de winter sluit het monument doorgaans voor het volledig donker wordt, waardoor de opname tijdens het blauwe uur na afdaling vanaf grondniveau gemaakt moet worden.
Kan ik de ceremonie van de eeuwige vlam om 18:30 uur fotograferen?
Ja — zonder flitslicht. Het gewelf is schemerig en een lichtsterke lens is nuttig. De ceremonie is plechtig; de trompetsignalen en het Marseillaise klinken door het gewelf en het sluitersignaal van een spiegelloze camera is veel minder storend dan het spiegelgeluid van een spiegelreflexcamera tijdens de stilte.