Historia
Krótka historia Łuku Triumfalnego
Zamówiony przez Napoleona w 1806 roku, ukończony trzydzieści lat później, od tamtej pory scena francuskiego życia publicznego.
Sprawdź wycieczki na Viator ↗Zamówiony po zwycięstwie, ukończony po upadku
Napoleon zamówił łuk w 1806 roku, wkrótce po zwycięstwie pod Austerlitz, na Place de l'Étoile na obrzeżach Paryża. Architekt Jean-François Chalgrin za wzór obrał Łuk Tytusa w Rzymie, w znacznie większej skali. Budowa zatrzymała się wraz z upadkiem Napoleona w 1814 roku i została wstrzymana w okresie restauracji Burbonów do 1823 roku; łuk ukończono za panowania Ludwika Filipa i zainaugurowano 29 lipca 1836 roku.
Symbol państwa, zanim pomieścił czyjeś szczątki
Szczątki Napoleona przeszły pod łukiem 15 grudnia 1840 roku w drodze do Les Invalides, dziewiętnaście lat po jego śmierci. Ciało Victora Hugo czuwało pod nim w nocy 31 maja 1885 roku, przed jego pochówkiem w Panteonie następnego dnia.
Grobowiec i płomień
Niezidentyfikowany żołnierz francuski z I wojny światowej został przyniesiony pod łuk 11 listopada 1920 roku i pochowany tam 28 stycznia 1921 roku jako Grób Nieznanego Żołnierza. 11 listopada 1923 roku nad grobowcem zapłonął płomień, a weterani rozniecają go na nowo każdego wieczoru od tamtej pory.
Od Wyzwolenia do Christo
26 sierpnia 1944 roku Charles de Gaulle poprowadził procesję Wyzwolenia aleją Champs-Élysées od łuku, dzień po wyzwoleniu Paryża. Coroczna defilada wojskowa 14 lipca wciąż rozpoczyna się przy łuku, a w 2021 roku został on owinięty srebrnoniebieską tkaniną na około dwa tygodnie — pośmiertna realizacja projektu, który Christo i Jeanne-Claude planowali od wczesnych lat sześćdziesiątych.