Ιστορία
Μια σύντομη ιστορία της Αψίδας του Θριάμβου
Παραγγέλθηκε από τον Ναπολέοντα το 1806, ολοκληρώθηκε τριάντα χρόνια αργότερα και αποτελεί έκτοτε σκηνή της γαλλικής δημόσιας ζωής.
Ελέγξτε τις περιηγήσεις στο Viator ↗Ανατέθηκε μετά από μια νίκη, ολοκληρώθηκε μετά από μια πτώση
Ο Ναπολέων παρήγγειλε την αψίδα το 1806, λίγο μετά τη νίκη του στο Austerlitz, στην Place de l'Étoile στα όρια του Παρισιού. Ο αρχιτέκτονας Jean-François Chalgrin εμπνεύστηκε από την Αψίδα του Τίτου στη Ρώμη, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Οι εργασίες σταμάτησαν με την πτώση του Ναπολέοντα το 1814 και ανεστάλησαν υπό την Παλινόρθωση των Βουρβόνων έως το 1823· η αψίδα ολοκληρώθηκε επί Λουδοβίκου-Φιλίππου και εγκαινιάστηκε στις 29 Ιουλίου 1836.
Ένα κρατικό σύμβολο προτού φιλοξενήσει τα λείψανα οποιουδήποτε
Τα λείψανα του Ναπολέοντα πέρασαν κάτω από την αψίδα στις 15 Δεκεμβρίου 1840, καθ' οδόν προς το Les Invalides, δεκαεννέα χρόνια μετά τον θάνατό του. Η σορός του Victor Hugo εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα κάτω από αυτήν τη νύχτα της 31ης Μαΐου 1885, πριν από την ταφή του στο Πάνθεον την επομένη.
Ο Τάφος και η φλόγα
Ένας αγνώστων στοιχείων Γάλλος στρατιώτης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου μεταφέρθηκε κάτω από την αψίδα στις 11 Νοεμβρίου 1920 και ενταφιάστηκε εκεί στις 28 Ιανουαρίου 1921, ως Τάφος του Άγνωστου Στρατιώτη. Στις 11 Νοεμβρίου 1923 άναψε μια φλόγα πάνω από τον τάφο, και έκτοτε βετεράνοι την αναζωπυρώνουν κάθε βράδυ.
Από την Απελευθέρωση στον Christo
Στις 26 Αυγούστου 1944, ο Charles de Gaulle οδήγησε την πομπή της Απελευθέρωσης στη λεωφόρο Champs-Élysées ξεκινώντας από την αψίδα, την επομένη της απελευθέρωσης του Παρισιού. Η ετήσια στρατιωτική παρέλαση της 14ης Ιουλίου ξεκινά ακόμη από την αψίδα, και το 2021 αυτή τυλίχθηκε σε ασημί-μπλε ύφασμα για περίπου δύο εβδομάδες, πραγματοποιώντας μετά θάνατον ένα σχέδιο που οι Christo και Jeanne-Claude είχαν σχεδιάσει από τις αρχές της δεκαετίας του 1960.